حکمرانی جمعیتی و بحران فرزندآوری در ایران: تبیین نقش اعتماد نهادی، امنیت اقتصادی و اثربخشی ادراک ‌شده سیاست‌های جمعیتی در شکل‌گیری اعتماد به آینده و قصد فرزندآوری
کد مقاله : 1044-GFPC
نویسندگان
کیانوش ظفریان ریگکی *
کارشناس جهاد دانشگاهی
چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر، تبیین جامعه‌شناختی و حکمرانی قصد فرزندآوری در ایران با تأکید بر نقش اعتماد نهادی، امنیت اقتصادی و اثربخشی ادراک‌شده سیاست‌های جمعیتی و آزمون نقش میانجی اعتماد به آینده بود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کمی و از نوع توصیفی ـ تبیینی است. جامعه آماری شامل افراد متأهل در سنین باروری در ایران بود که ۶۰۰ نفر از آنان با روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شد. تحلیل داده‌ها در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام گرفت و برای آزمون مدل از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS بهره گرفته شد. یافته‌ها نشان داد اعتماد نهادی (β=0.24)، امنیت اقتصادی (β=0.29) و اثربخشی ادراک‌شده سیاست‌های جمعیتی (β=0.35) اثر مثبت و معناداری بر اعتماد به آینده دارند. همچنین اعتماد به آینده با β=0.43 مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده مستقیم قصد فرزندآوری بود. اعتماد نهادی (β=0.11)، امنیت اقتصادی (β=0.21) و اثربخشی سیاست‌ها (β=0.10) نیز اثر مستقیم معناداری بر قصد فرزندآوری داشتند. آثار غیرمستقیم اعتماد نهادی (β=0.103)، امنیت اقتصادی (β=0.125) و اثربخشی سیاست‌ها (β=0.151) نیز معنادار بود و نقش میانجی اعتماد به آینده را تأیید کرد.نتایج نشان داد که هر سه عامل اصلی، اعتماد به آینده را به‌طور مثبت و معنادار افزایش می‌دهند. در میان آنها، اثربخشی ادراک‌شده سیاست‌های جمعیتی بیشترین اثر را بر اعتماد به آینده داشت. همچنین اعتماد به آینده مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده مستقیم قصد فرزندآوری بود.
کلیدواژه ها
حکمرانی جمعیتی، فرزندآوری، اعتماد نهادی، امنیت اقتصادی، سیاست‌های جمعیتی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی